Dobór mojego sprzętu zawsze zależy od rodzaju planowanego nurkowania. Jednocześnie staram się, aby podstawowe elementy mojego zestawu pozostawały jak najbardziej niezmienne. Im większa jest ta stała część mojego zestawu, tym bezpieczniej czuję się ja – i mój zespół. Każdy musi znać swój sprzęt tak dobrze, aby stał się on niemal częścią jego ciała. Każdy element powinien zapewniać możliwość niemal automatycznej obsługi, bez długiego, świadomego zastanawiania się.

Mój podstawowy zestaw do głębokich, zimnych nurkowań

• Suchy skafander z butami oraz szczelnym kołnierzem na szyi i nadgarstkach, które uniemożliwiają dostanie się wody do środka.
• W zależności od temperatury wody – jeden lub kilka kombinezonów podspodnich oraz kamizelka grzewcza.
• Maska i płetwy, które znam doskonale.

Podczas niemal 99 procent nurkowań korzystam z aparatu oddechowego. Jest to system o obiegu zamkniętym. Wydychany gaz oddechowy nie jest uwalniany do wody, lecz wraca do worka oddechowego, a następnie przepływa przez pochłaniacz wypełniony wapnem sodowanym. Wapno wiąże dwutlenek węgla z mojego wydechu, dzięki czemu CO₂ jest usuwany z gazu oddechowego.

Najbardziej krytycznym elementem wyposażenia jest komputer nurkowy. Nurkowie techniczni zazwyczaj noszą co najmniej dwa niezależne urządzenia. Sterownik w aparacie oddechowym pełni funkcję mojego głównego komputera nurkowego. Jako zapasowy komputer używam drugiego urządzenia, które powinno jak najdokładniej odpowiadać wskazaniom urządzenia głównego. Obejmuje to głębokość, całkowity czas nurkowania, obowiązek dekompresyjny oraz głębokości i czasy przystanków dekompresyjnych. W przypadku awarii aparatu oddechowego mogę nadal bezpiecznie wynurzyć się na powierzchnię, korzystając z zapasowego komputera oraz butli awaryjnych, które zabieram na wypadek nagłych sytuacji.